معنی زیبایی چیست ..لدت بردن از زیبایی ..حسی غریب در وجود انسان نهفته است که با آنچه ما زیبایی مینامیمش ظاهر میشود.و انگار سخنی فرا تر از درک مادی دارد.به وجد می آییم بر آفریننده اش آفرین میگوییم...زیبایی آن چیزی است که خداوند در طبیعت در پیرامون ما آفریده است و متناسب با آن حسی غریب بر وجودمان نهاده است که با هیچ قانون یا منطقی قابل بیان نیست.با همین احساس است که معنای آن را در میابیم..و گاه در پی قانون مند کردن آن هستیم که چون معنا یا مفهومی یا تناسبی یا نظمی خاص بر آنچه زیباست برقرار است ما آن را می پسندیم.
اما آنگاه که هنر که بازتاب درک زیبایی توسط هنرمند است از عشقی حقیقی که نهفته در تمام زمانها و مکانهاست سخن میگوید پا فراتر از تنها بیان معنا دارد در این زمان فطرت حقیقت دوست انسان کمالی را در هنر جستجو میکند و با درک آن گامی به سمت عشق و حقیقت میگذارد.این چنین هنری آمیخته با عرفان.. عشق.. حقیقت و راز هایی است که در وجود ما و حقیقت جهان نهفته است.
به آن ناله هایی که پر میکشد به سوی خدا نیمه شبها قسم
به آن آتشین پرتو ایزدی به ذات خداوند یکتا قسم
که عشقت ز دل رفتنی نیست به پروردگار توانا قسم
با آرزوی قشنگترینها.
